TU-Delft
  Jan Leen Kloosterman
Research for Safe and Sustainable Nuclear Energy
 
Reactor core HOR
 
Home
Papers
Reports
CV
Links
Mission
Contact
 
Informatie:
Lezingen
Nieuwe Kernenergie
Nieuwe Kerncentrales
Moderne Kerncentrales
Kernsplijtingsafval
Snelle Reactoren
Waterstofproductie
Veiligheid kernenergie mp3
Onderzoek TU-Delft
Onderwijs TU-Delft pdf

Information:
Nuclear Hydrogen
Nuclear Reactors
Nuclear Waste
Sustainable Nuclear
To Recycle or Not
HTR Design Criteria
Molten Salt Reactors
World list NPPs

Education:
DELPHI
Teaching
Training
Theses
© J.L. Kloosterman

Warmtebalans van de aarde

In Intermediair 50 (2007) wordt in de rubriek Knagende Vragen uitleg gegeven over de invloed van zonnecellen op de absorptie/reflectie verhouding van zonnestraling (zie het stukje onder Volgend Drama). Helaas geeft de laatste paragraaf van dit stukje een volkomen verkeerd beeld van de invloed van kernenergie op de warmtebalans van de aarde.

Momenteel wordt circa 16% van alle electriciteit wereldwijd opgewekt met kernenergie en 65% met fossiele brandstoffen. De resterende fractie (19%) komt vooral van waterkracht. De efficiëntie van kerncentrales is om technische redenen lager dan die van conventionele centrales (35 tegen 45%), wat betekent dat kerncentrales meer warmte lozen. Zou alle electriciteit worden opgewekt met kernenergie, dan neemt de warmtelozing toe met enkele tientallen procenten. Met inzet van moderne kerncentrales zoals de Hoge Temperatuur Reactor zou dit gelijkblijven of zelfs dalen.

Maar reikt de invloed van de mens wel zover dat hij de aarde direct kan opwarmen? In 2004 werd door alle electriciteitscentrales wereldwijd (nucleair en conventioneel) 65 Exa-Joule (Exa komt overeen met 18 nullen, dus een miljoen keer een miljoen keer een miljoen) aan warmte geloosd. Dit lijkt veel, maar is slechts een kleine fractie van de jaarlijkse energieconsumptie van 500 Exa-Joule, wat uiteindelijk ook grotendeels in warmte wordt omgezet. Deze hoeveelheid warmte op zijn beurt lijkt gigantisch groot, maar is minder dan de zonnestraling die per uur op de aarde valt (circa 600 Exa-Joule). Een kleine verandering van de reflectiecoëfficiënt van de aarde voor zonnestraling heeft dus al snel een groter effect op de warmtebalans van de aarde dan alle menselijke activiteiten samen.

Het broeikaseffect leidt tot opwarming van de aarde met als mogelijk gevolg het smelten van het Noordelijk poolijs. Dit laatste leidt niet tot een stijging van de zeespiegel zoals sommigen menen, maar wel tot een toename van de absorptie van zonnestraling (een donkere zee absorbeert meer straling dan ijs). In dat licht bezien, zijn de positieve effecten van kernenergie op het broeikaseffect veel groter dan de negatieve effecten door directe warmtelozingen.



For more information, please contact j.l.kloosterman@tudelft.nl.

Home